باب دُیم: الفناء مع الدواء النظافة*  
روشی است منزه.استعمال آن دُرونی بوده و موجب پاکی دُرون فرد گشته،جگر و قلوه را تا نشیمنگاه شسته و تطهیر نُماید. مستند است پس از رواج علم کیمیا، نخست دانشمندان از آن استعمال برونی نموده و زواید را می پیراییدند تا آنکه غفلتا مورد استعمال درونی قرار گرفت و موجب هلاکت گردید، چه هلاکتی. یک چارک دواء النظافة را در کوزه ای پر آب ریخته و حول محور بازوان دوران دهید.معجونی حاصل خواهد شد بس گندبو.بالفور پس از شرب آن سوزش شدیدی در خرخره احساس شده و تا مخرج ادامه خواهد یافت. پس از هلاکت نیز بوی گند آن با بوی تعفن جنازه ادغام شده و موجب نفرت قوم خواهد گردید. 
 نیک تر آن است قبل از مصرف درونی، استعمال برونی نیز گردد تا موجب آزار شوینده میت نگردد.

* الدواء النظافة : موبر

باب نخست: الفناء مع الشی البران